การลืมก็มีประโยชน์

posted on 24 May 2009 01:18 by myfavorite
วันนี้ในห้องเรียนรวม เอ๊ะเล่นมั่วตลอดเลย
ไปทวนเอาหน้าห้อง เบลอเลย
 
วันนี้แอบยืนฟังคุณครูเล่นซ้อมมือ
เสียง piano กลมมนเหมือนเม็ดกรวดที่กระจายลงบนผ้ากัมมะหยี่
กระจายเป็นรูป เปลี่ยนรูปร่างไปเรื่อยๆอีกตะหาก
 
 
คุณครู :  " อะเซ่คุง, would you try solo ? "
 
แหะๆๆ ได้แต่ยิ้มหวาน
 
คุณครู : " just F blues"
 
 
รู้ตัวอีกที กำลัง solo อยู่ 
โห คิดไม่ทันค่ะ ก็พยายามก้มหน้าก้มตาเอาตัวรอดมาได้ด้วย F Blues และความ minimal ที่มี
ละอายใจตัวเองนิดหน่อย ถ้าคุณครูไม่ใบ้อาจจะเบลออยู่
เพราะไม่ได้เตรียมมา solo น่ะสิ เวลาที่มีก็เอาไปใช้เล่นสนุกหมดแล้ว
 
เอ้า
อีกเพลงจำรูป voicing ไม่ได้เลย ซวยล่ะสิ ไม่คุ้นเลย
สองสัปดาห์ที่ผ่านมาไม่ได้ทวนเลยหนิ หึๆ  
ใครทำอย่างไร ก็ได้อย่างนั้นแหล่ะค่ะ 
 
น้องโยชิเอ๊ะ : พี่อะเซ่, การลืมเป็นเรื่องธรรมชาตินะ
เอ๊ะ​ : เอ่อ แต่พี่อะเซ่ลืมตลอดเลยค่ะ 
 
ก็เลยหันมาตั้งสติจิ้มให้โอเคดีกว่า
โถดูไม่จืดเลย อะเซ่คุงของคุณครู
 
พอทุกคนเลิกแล้ว ไฟลุกท่วมเลยค่ะ 
ความร้อนรุ่มพุ่งปรี๊ด
ได้การบ้านเพียบเลย 
ตื่นเต้นจริงๆ สู้ต่อไปค่ะ
 
น้องโยชิเอ๊ะ : วันนี้พี่อะเซ่ solo ดีนะคะ ยอดเลย
เอ๊ะ : เอ่อ.. ยังหรอกค่ะ..
น้องโยชิเอ๊ะ : เวลาตั้งใจเล่น แลบลิ้นเหมือนเป๊ะโกะจังเลย  
เอ๊ะ​ : hahaha 
 
ตอนหัวค่ำผ่าน Kinokuniya ชินจุกุ
ควักตู้หนังสือเปิดหนังสือดนตรีใหญ่เลย ว่าเค้าคิดกันยังไงมั่ง
แต่ไม่ซื้อนะ เล่มมันใหญ่ค่ะ
แอบจำเอา 
 

 
 
การลืมก็ดีเหมือนกันนะ
เพราะว่าส่วนที่ลืมแบบที่นึกยังไงก็ไม่ออกเนี่ย มันเป็นส่วนที่จำยาก
เอ๊ะก็ได้เห็นเลยว่า ตรงไหนจำยาก
ถ้าวิธีที่ใช้จำยังไม่ดี หรือไม่มีเหตุผลเชื่อมโยงกัน
ก็เลยจำไม่ได้ไงล่ะ 
 
วันนี้กลับบ้านมาสำรวจใหม่ โอโหมันคือ C minor กับ Eb
เปลี่ยน key บนเปียโนนี่ เหมือนกับเข้ามาอยู่ในอีกโลกนึง 


แต่ถ้าไม่เล่นมั่วจนเขินเนี่ย อาจจะยังคงจำด้วยวิธีเดิม
และก็ยังไม่รู้ว่าส่วนที่จำยากอยู่ตรงไหน 

Comment

Comment:

Tweet

แบบนี้ต้องเมานิดๆ รับรอง พริ้วว

#2 By Jeab^_^ (58.8.177.95) on 2009-06-01 09:20

confused smile การลืมกับการทำให้ลืมนี่ต่างกันลิบเลยเนอะ
บางเรื่องเราไม่ได้อยากลืมแต่ก็ลืมอยู่นั่นแหล่ะ จำไม่เคยได้
แต่เรื่องที่เราคิดว่าสำคัญและอยากจดจำมันน่าเจ็บใจที่บางครั้งเราลืมมันไปได้จริงๆ question

#1 By Kuzaa on 2009-05-24 13:58